Hyperdepiep!

Onze oudste is vandaag alweer vijf jaar! En op school wordt er natuurlijk getrakteerd. Tegen al mijn eigen idealen en perfectionisme in heb ik bij Albert raketjes besteld.

Verjaardagen vind ik sowieso al heel stressvol. Die van mezelf, van Bart, maar nu zeker ook die van mijn kinderen. En Julian is midden in de zomer jarig, nu ook nog eens op de laatste schooldag van het jaar, drie dagen later gaan we bepakt en bezakt in onze burgerlijke Volvo naar de camping in Frankrijk en met mijn hoofd ben ik vooral bij de bruiloft. Dan komt de warmte er nog bij waar ik minder tegen kan, het felle licht, en alle andere 1001 dingen die door mijn hoofd spoken. Zo ook de traktatie. Want ik moet natuurlijk wel weer schitteren. Een perfect hapje in elkaar draaien waarvan de juffen denk “O moeders, waar ben je aan begonnen?!”. Wat vooral heel gezond is, want dat moet tegenwoordig. En waarbij de kinderen helemaal niets denken, want die slopen het geknutselde binnen no-time om de, met veel liefde gemaakte, gezonde hapjes als hongerige wolven naar binnen te proppen. (Niet heel gek dat ik deze week voor het eerst sinds tijden weer eens een flinke migraine-aanval had.)

Dit jaar doe ik het anders. Vandaag is het suikerfeest. Geen gezonde snacks. Geen komkommers in de vorm van een krokodil. Geen appels waar ‘Rupsje Nooitgenoeg’ als druif doorheen kruipt. Geen aardbeien als paddestoel. Nee gewoon een raketje. Het is zomer. Julian is jarig. En dat mag gevierd worden met iets ouderwets lekkers. Ook al zit daar suiker in en heb ik het alleen maar met liefde bij Albert besteld.

Zo heb ik in ieder geval tijd over om onze traditie voort te zetten, want bij elke kinderverjaardag hoort de enige echte kindertaart.

Ik ga beginnen aan de suikerbom en plaats vanmiddag het recept, zodat jullie heerlijk mee kunnen genieten van al dat vreselijk ongezonde lekkers!

En ach, een beetje suiker is toch niet erg vandaag. Hyper zijn Julian en ik toch al. Hoera!

 

10

Laat weten wat je ervan vindt!

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.