Ik wil dit jaar de Posbankloop lopen.

Ik ben onzeker. Voel me vaak neerslachtig en nutteloos. Die gevoelens komen onder andere doordat ik nooit iets afmaak. Oké, ik kán vaak dingen niet afmaken. En ik mis vaak de discipline om door te zetten. Oké, ik ben te snel afgeleid. Door de ADHD en de problemen die het me geeft kan ik mezelf behoorlijk de grond in trappen. En wat ga ik dan doen? Eten. Snaaien. Vreten. Ik heb het mezelf aangeleerd. Het is een verslaving.

Ik houd van lekker eten. Dan heb ik het over goed eten, écht eten. En dat zal ik blijven doen. Ook het sociale aan eten vind ik heel fijn.

Maar waar ik mee moet stoppen is het snoepen. Het volproppen omdat ik me niet goed voel. Suikers naar binnenwerken die ik niet nodig heb. Die voor iedereen slecht zijn, maar zeker voor iemand met ADHD.

Répen Tony’s (Chocolonely) zijn er doorheen gegaan. Soms wel twee (ja, TWEE!) per dag. En omdat ik door de zwangerschappen last heb van bekkenpijn kon ik niet meer sporten, wat me nog nuttelozer deed voelen. Dus at ik soms nog een derde reep.

Dat kan niet meer! Echt niet!

Twee weken geleden ging de knop om. Het moest afgelopen zijn. Door de suikers voel je je misschien 5 minuten goed, maar daarna donder je keihard kilometers verder naar beneden dan je al was. En je lijf wordt er ook niet echt aangenamer van. Voor mij dus geen hele repen meer. Soms misschien een klein stukje van Tony, één koekje, of een klein bakje chips. Verder let ik goed op wat ik eet. Hoeveel ik binnen krijg. Aan diëten doe ik niet, die hebben nooit bij me gewerkt.

Na rustig proberen. Oefenen. Geduld hebben (en da’s lastig met ADHD) en doorzettingsvermogen (ook zo’n leuke) is het me nu gelukt. Ik kan sporten zonder pijn. Hardlopen. Ik begin het zelfs bijna leuk te vinden. Misschien wordt het zelfs wel mijn nieuwste verslaving.

Door het hardlopen heb ik minder trek in suiker. De juiste vrijgekomen stofjes doen hun werk. Ik eet dus meteen gezonder, zonder er veel moeite voor te hoeven doen. Wel ren ik het liefst al om 6:30 uur (of nog eerder als Roos ons al om 5 uur wakker maakt), stel je voor dat ze me zien (ik, onzeker?!).

Ik heb meteen twee doelen aan het sporten gehangen. Ik wil dit jaar de Posbankloop lopen. Al zolang als ik me kan herinneren kom ik er als toeschouwer. Al vele jaren fotografeert Bart de atleten bovenaan bij “de muur van Aalbers”. Nu wil ik op één van zijn mooie foto’s komen te staan. En ik wil natuurlijk afvallen. Om te beginnen moet er 10 kg af. Als ik dat bereikt heb laat ik weten hoeveel ik weeg. Nu durf ik dat nog niet ;)

30
4 reacties op
“Ik wil dit jaar de Posbankloop lopen.”
  • Mooi stuk Esther, dapper en open. Op mij kom je niet onzeker en nutteloos over, raar dat we vaak een zelfbeeld hebben dat de buitenwereld heel anders beleeft. Op naar de Posbank!

  • Hoi Esther, wat een leuke site heb je gemaakt, supergoed! Heel herkenbaar om te lezen waar je tegenaan loopt, zelf heb ik ADD;) Ik ga je site zeker in de gaten houden. Heel veel succes, liefs Kim

    • Dankjewel Kim. Vervelend dat het herkenbaar voor je is. Maar fijn dat je er hier over kan lezen, en merkt dat je niet de enige bent. Leuk dat je me blijft volgen.

Laat weten wat je ervan vindt!

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.