Kerststress en een gestructureerd nieuwjaar!

We hebben het weer achter de rug, de vreselijke feestdagen. Wat ik er mee heb?
Een intense haat-liefde verhouding.

 

Fijne donkere dagen

Ieder jaar kijk ik er weer naar uit, de donkere dagen met de lichtjes. De gezelligheid door samen te zijn met mijn gezin. Weer groots uit te pakken met cadeautjes onder de boom, nadat Sinterklaas ook alweer veel te gul is geweest. De kerstboom en de tradities die wij als gezin inmiddels hebben. Ik hou ervan om samen te koken en dan heerlijk te eten. En samen kerstfilms kijken onder een dekentje. Echt, ik ben helemaal gek op de kerstdagen.

Maar dan is er ook de stress die erbij komt. En het is zo dubbel, want alles wat ik heerlijk vind aan de feestdagen, is ook hetgeen wat zorgt voor stress. Kerststress. ADHD.

Alles is anders rond die dagen. Regelmaat is ver te zoeken, opeens slapen de kinderen uit tot half acht en sta ik voor mijn gevoel pas rond het avondeten onder de douche. Mijn gevoel van tijd is weg. Het wordt een grote chaos in mijn hoofd en mijn hele lijf staat strak van de spanning. Ik slaap slecht, mijn kaken doen pijn en ik ben heel prikkelbaar. Ieder jaar weer.

 

Weg bij alle prikkels

En dan gaat het mis en vliegt het me aan. Een huis vol lieve mensen, maar niet míjn huis. Geen eigen plekje om me even terug te trekken. Overal andere gesprekken, veel ogen, gezellige vuurtjes, rennende kinderen. En dan dit jaar ook nog eens dat grote gemis dat in elke kamer voelbaar is. Veel te veel prikkels. Gelukkig heb ik Fien bij me en heb ik dus een goed excuus om buiten een frisse neus te halen.

Maar hoe verder ik loop, hoe benauwder ik word van het idee weer naar binnen te moeten. Dus loop ik naar huis. Ik wil gewoon onder een dekentje in mijn huispak. Film aan en een goed glas wijn drinken. Voor ik het weet lig ik met Fientje op de bank tot rust te komen, te ontprikkelen.

 

Ik ben juist een gezelligheidsdier

Het is niet dat ik niet graag kerst vier, ergens anders dan thuis. Wat zou ik dat juist graag kunnen. Ik ben gek op gezelligheid en mijn familie is heel belangrijk voor me. Maar ik heb geleerd te kiezen voor mezelf en mijn grenzen aan te geven. Oók als anderen daar misschien helemaal niets van kunnen of willen begrijpen. Mij niets aantrekken van wat anderen ervan denken dus.

Gelukkig gaat me dat nu goed af en heb ik gekozen voor mezelf afgelopen kerst. En daar ben ik trots op, het voelt totaal niet als falen of dat ik me aanstelde.
Als ik was gebleven, of terug was gegaan was het foute boel geweest. Dan had ík het niet gezellig gehad. Ik had de kinderen waarschijnlijk afgesnauwd door de prikkels en had gesprekken totaal niet kunnen volgen. Omdat mijn hoofd een grote warboel was en de concentratie helemaal verdwenen. Met hoofdpijn en paniek in mijn hele lichaam had ik nog twee dagen in bed gelegen. En dus koos ik niet alleen voor mezelf, maar ook voor een leuke kerst voor en met mijn gezin.

Het belangrijkste dat ik van mijn psycholoog heb geleerd de afgelopen jaren is het kiezen voor mezelf. Elimineren wat niet goed voor mij is. Ongeacht wat anderen daarvan vinden. Call me selfish.

 

Dit jaar weer klein en fijn

Ik beloof mezelf kerst dit jaar klein te houden. Thuis, want dat heb ik in de hand en is al heftig genoeg, omdat er rond die dagen al niets gaat zoals het normaal gaat.

Op naar een fijn, rustig, en gestructureerd nieuwjaar! Zonder al die gekke feestdagen is het leven al uitdagend genoeg en zeker niet saai. Zeker niet met alles wat ik nog van plan ben dit jaar.

 

 

4

Laat weten wat je ervan vindt!

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.